03 Ekim 2012

Zaman

Daha önceleri de bu kadar yalnız kalmıştım aslında. Fakat bu sefer ki başka, değişik bir durum bu. Bir yandan açlık gibi kıvrandırırken diğer yandan hiç iştah bırakmayan ilaçlar gibi. Her gün üç doz. Sabah, öğle, akşam. Üç doz zaman. Yarana ilaç olan, kabuk tutmasını sağlayan. Ve geçer günler, geceler... Yıllar gün olur daha dün gibiydi dersin, hiçbirşey yapmadığın bir gün gibi. Bir şekilde geçer ama hiç iz bırakmaz üzerinde.

1 yorum:

Adsız dedi ki...

temiz, tertemiz